Ik, Ik, Ik…

Hoezo drukke week? (oh, is ie nog maar net begonnen….Pfff…)
Drukke, vreemde, mooie, rare week.

Ik heb vast al weleens verteld dat ik blog om de mooie, fijne, gezellige momenten te onthouden, te beschrijven met een gevoel die nog vers in het geheugen ligt. Om voor onze lieve dochter een levendig naslagwerkje te hebben waarin ze in een soort van dagboekvorm alle mooie dingen kan terug lezen en bekijken als ze later groot is.
De mooie momenten die je niet mag vergeten, die je energie geven, en een heerlijk gevoel van liefde, vrolijkheid en genot! Ik doe dit in schriftjes, boekjes, vele foto’s overal door het huis en door middel van dit blog, ik schrijf, ik typ, ik plak!

Maar het is niet alleen mooi voor Marissa, ik vind het zelf ook leuk! En ik zie hoe snel je dingen vergeet of anders hebt onthouden en wanneer je zoiets terug leest dan wordt het moment weer levensecht! Daarnaast kunnen jullie via dit blog reageren, en zeg nou zelf… reacties, complimentjes, leuke grapjes, dat is toch hartstikke leuk!
Ook is het leuk om anderen te inspireren voor een leuke D.I.Y. (do it yourself) knutselklus, of om te horen dat mensen hebben moeten lachen om je blog! Heerlijk gewoon!

Omdat ik vooral deze gevoelens naar voren wil roepen en eruit wil laten springen is het soms moeilijk om ook eens te zeggen wanneer het niet gaat, of wanneer het niet zo goed gaat! (beter formuleren, Vanessa!)
En soms denk ik dan ook wel, het is ook niet nodig om het te zeggen… Maar af en toe neemt het wel een deel van je leven in, en moet je realistisch zijn! In Huize Wentink gaat het met de gezondheid namelijk heel veel kanten op, en hoewel het soms ook een paar dagen erg goed gaat en wij dan als gezin volop genieten hebben we ook wat minder goede dagen en loopt het medisch traject nog steeds door. Dat traject vraagt energie, die ik liever in 1000000000den andere dingen wil steken maar wat niet altijd kan! Het vraagt ook een andere houding, of hoe zeg je dat… een andere manier van omgaan met dingen. Het vraagt planning, en acceptatie! Het is goed dat ik in de medische molen zit, heel goed…Dat kan ik niet ontkennen, maar ik mag toch wel even zeggen dat ik er soms helemaal klaar mee ben?
En als je dan ook nog opziet tegen het feit dat je 30 gaat worden (ja,ja,ja zondag al 30!! pfff) moet ik mezelf maar eens goed aanspreken!

Dus wat deed Vanessa…
* Ik had een goed gesprek met mijn lief!(en jups we waren het roerend eens!..joehoeee!!)
* Ik vertroetelde mijn nog steeds wat zieke meisje extra, extra, extra 😉
* Ik nodigde wat vrienden uit voor een borrel… 30 moet je vieren!
* Ik sliep wat extra bij, bleef eens in bed liggen…
* Ik sprak met heel veel doktoren, en vroeg om adempauze! 😉 (stootkuur in de pocket o.a.)
* Ik vertelde een paar goede vriendinnen hoe het er precies voor staat… (nee niets weglaten…eens echt ‘klagen’, dat zorgde voor blijdschap en traantjes…maar was gewoon goed!) en vond het heerlijk ze te zien! (heb er nog wel een paar te gaan…hahaha, in stapjes!!)
* Ik bedacht een knutselklus waar ik al snel heeeeeel veel spijt van kreeg….Maar ja, vrijdag is de intocht al!!
* Ik probeer nog een thuiskapper te regelen (Sarina mocht je het lezen…..;-))
* Ik heb veel gepraat (nu niet meer…stem is weg),veel knuffelen, lekker luieren, beetje voetbal kijken en de balans opmaken!

Zo… dat is gezegd, dat is gedaan…nu maar weer verder op de positieve toer… Want die brengt me vaak toch heel veel meer 😉

Fijne avond allemaal!

Liefs Vanessa

Advertenties

Geef hier je reactie....Dat vind ik reuze leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s