Verdriet…..

Wat ik van de daken had willen schreeuwen, wat uitbundig nieuws moest zijn, wat gevierd zou moeten worden ging helemaal mis……
Want lieve mensen, wij waren eindelijk in blijde verwachting van ons tweede ukkie.
Helaas mocht dit niet lang duren, en voordat het blijde nieuws bij onszelf doorgedrongen was (daar waren 5 testen voor nodig 😉 ) werd ik helaas ziek.

Ik had hyperemesis gravidarum, voor iemand die het niet kent…
Je kotst je longen uit je lijf, je houdt geen slok water vast, je eet niet meer, kan niet meer drinken, je kan alleen stil liggen, niet bewegen, niet praten, alleen maar braken.
Je braakt zoveel en bijna constant dat je daardoor uitdroogt, je wordt opgenomen, krijgt een kleine opkikker door het infuus maar je blijft braken, slapen en braken.
Zo breng je de dagen door, prikken voor een infuus is een drama, en op alleen vocht kan je niet leven.
Je krijgt een sonde via de neus een slangetje door je keel om voedingsstoffen binnen te krijgen, maar je blijft braken en braken en braken, ik kon me niet meer bewegen omdat ik het slangetje in mijn keel voelde en daardoor nog ernstiger ging braken dan ik al deed.
Ik kan niet uitleggen hoe ik me voelde, ik kon niets verdragen, geen geluiden, geen licht, geen geuren, niets.
Sonde werkte niet en werd weer verwijderd, medicatie zorgde niet voor verlichting, je raakt langzaam je opties kwijt.
Omdat ik hetzelfde heb gehad tijdens de zwangerschap van Marissa (8 maand lang) zaten de artsen er nu bovenop, niet dat het je ook maar enige verlichting geeft maar hierdoor werd ons wel duidelijk gemaakt dat dit niet tot een goed einde kon worden gebracht.

Daarom is er met veel verdriet, tranen, ongeloof, onbegrip, wanhoop, en nog meer tranen met een medische team besloten dat de zwangerschap moest worden afgebroken. Hoe veel pijn dit ook doet, lieve mensen … ik kon/kan mijn allerliefste dochter Marissa, mijn schat, mijn altijd sterke lieve mannetje Peter en mijn andere dierbaren niet achterlaten.
En de kansen waren niet goed, met pijn in het hart en een dikke keel van de tranen schrijf ik hier mijn verhaal in de hoop op begrip, en op wat rust.

Lieve Peter, ik heb het je al heel vaak gezegd maar ik hou met heel mijn hart van jou!
Je bent er altijd, je bent zo sterk (had ik maar wat meer van jou) en samen maken we een feestje van het leven.
We genieten van onze mooiste schat, ons mooiste wondertje ter wereld, onze lieve dochter en lieve mensen om ons heen. En ik weet…wij komen er wel!

Lieve Marissa, voordat jij geboren werd wist ik niet wat een moeder was. Jij geeft me alles wat ik nodig ben, je bent mijn trots, je bent mijn grootste schat, je bent alles voor mij en je vader! We hadden jou graag grote zus gemaakt, maar helaas mocht het niet zo zijn. Maar meisje, ik weet dat je deze rol met vlag en wimpel op je zou nemen. Je bent gewoon een schat van een meid, niet in woorden uit te drukken. En meid zoals je op de wereld kwam, je bent altijd in ons hart!

Lief kleintje, je was reuze welkom en dat mijn lijf me zo in de steek laat doet pijn. Maar zoals Marissa heel mooi zegt, de baby (jij dus) is bij onze poes Diddle een sterretje geworden. En lieve schat, daar houden we het bij!

Advertenties

18 gedachtes over “Verdriet…..

  1. lieve lieve vanessa, we hebben er al over gehad. en lees dit met tranen in mn ogen en weet niet veel te zeggen maar weet dat we er altijd voor jullie zijn!! hoop dat je nu de rust en de tijd krijgt om aan te sterken en het een plekje tegeven. jullie zijn alle 3 TOPPERS!!!

  2. Lieve Vanessa, Peter en marissa,
    Ik weet niet goed wat ik moet zeggen en of het wel de juiste woorden zijn… Maar wat een ontzettende moeilijke beslissing moet dit geweest zijn. Vind jullie ontzettend dapper dat je de beslissing durft te nemen, ook al gaat het zo tegen je gevoel in. Jullie zijn een liefdevol gezin en hebben elkaar nodig, dat is op dit moment het belangrijkste! Hoop dat jullie het samen een plekje kunnen geven! En dat jij er lichamelijk ook snel weer er bovenop komt!
    Liefs en een hele dikke knuffel van de overkant!

  3. Lieve vanes en peter
    Leef enorm met jullie mee,en begrip heb ik zeker voor jullie wij wensen jullie heel veel sterkte de komende tijd
    Liefs van ons

  4. Heel mooi geschreven…lees het met tranen in mijn ogen…We zullen er voor jullie zijn als jullie hulp, een goed gesprek of iets anders nodig hebben…Sterkte voor jullie alle3 xxx

  5. ………………….slik!! wat een verhaal Vanes!! wat moet en kan ik zeggen…… je hebt het prachtig verwoord ik kan alleen maar zeggen dat ik jullie heeeel dapper vind! heel veel sterkte en een dikke dikke knuffel!! liefs xx Kim

  6. Hallo Vanessa en Peter,
    ik hoorde al van Carola wat er met jullie aan de hand was en nu lees ik je verhaal en de tranen rollen mij over mijn wangen.
    ik vind dit heel erg voor jullie dat jullie dit mee moeten maken en dat je daar zo ziek van bent geworden is haast niet voor te stellen.
    we willen jullie heel veel sterkte wensen voor de komende tijd en hopen dat je je gauw lichamelijk weer wat beter gaat voelen wat niet makkelijk zal zijn.
    dikke kus van ons.

  7. lieve vanessa en peter ten eerste een hele warme knuffel op deze dagen die zo koud en vol pijn zijn. vannessa ik heb ontzettend veel respekt hoe je de woorden er zo uit weet te krijgen. ik hoop dat je beetje bij beetje weer op kunt krabbelen. en dat je gauw mag ervaren dat je toch ineens weer kunt lachen en genieten. maar voor nu mag je zo lang je wilt boos verdrietig en op jezelf zijn. en weet dat er veel mensen om jullie heen zijn die mee willen helpen mee willen denken en mee willen zorgen. liefs clau

  8. Lieve Vanessa en Peter,

    Wat een verschrikkelijk verhaal en wat een verdriet en ongeloof!
    Wat zou ik jullie graag even een knuffel komen brengen!
    Ik begrijp jullie woede, verdriet, machteloosheid en ongeloof…

    Lieverds, probeer te genieten van het moois dat om jullie heen is, misschien kan dat de pijn iets verzachten!

    Ik ben er voor jullie, als jullie er behoefte aan hebben!!

    Veel liefs en een dikke knuffel,

    Heleen

  9. Lieve Vanessa en Peter, Vanessa ook al ken je me niet ik ben diep ontroerd door jullie verhaal en ik wil jullie dan ook heel veel sterkte wensen.

  10. wordpress stuurde me naar jouw blogje via het zoekwoord ‘zelfgemaakt’ en ik bleef lezen door al je leuke knutsels, spreuken en positiviteit. En dan zag ik je ‘dit verzweeg ik’ tekstje, en zonet dit. En toen werd ik helemaal stil… maar wou toch niet zwijgen. Een toekomst die je moet afgeven, op zo’n manier dan nog. Wat hard, wat oneerlijk, wat pijnlijk. Ik wens jou/jullie véél sterkte, vermoedelijk kun je dat nu ook nog wel gebruiken.

Geef hier je reactie....Dat vind ik reuze leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s