Oh…Kom er eens kijken!!! …..

Sinterklaas2014.jpg

sint2014.jpg

Advertenties

In de tuin

Zullen we de vogeltjes brood geven Mam?

Maar mams had geen brood meer in huis, dus werden het meelkoekjes. Ik had nog een ‘oud’ onderbord (of hoe noem je zo’n ding) waar je kaarsen op kunt zetten liggen in de kast, deze moest natuurlijk wel versierd worden want zoals Marissa zei van mooie kleurtjes worden de vogeltjes blij. Ik had ook nog een vogelhuisje waar je een appeltje door kunt prikken, beetje seconden lijm eronder en hij zat vast als een rots!

Eenmaal buiten op tafel moest er goed de wacht worden gehouden, komen de vogels al, komt er ook een kraai en maaaaaaaaaammmmm, Dipsy eet de koekjes op. Onze poes Dipsy vindt niets te gek, meelkoekjes zijn dan ook niet veilig en dus moesten we goed opletten dat niet alles door deze nieuwe vogelsoort werd opgepeuzeld.

We hebben ook nog een paar flesjes geschilderd, leuk voor aan de schutting het brengt kleur en lente bij je thuis. Aangezien we nog geen mooie veldbloemetjes konden gaan plukken hebben we het eerst anders opgelost.(zie foto + kunstenaar 🙂 )

Fijne zonnige dag allemaal!

Rokjes, jurkjes ….naaimachine!

Tijdens het snuffelen tussen oude foto’s kwam ik een paar zelf gemaakte rokjes en jurkjes tegen, en die mogen natuurlijk niet missen op mijn blog. Door alle kleurtjes en vrolijke stofjes krijg ik acuut weer zin de naaimachine aan het werk te zetten. Maar daar moeten we nog maar even mee wachten…. Ondertussen kan ik rustig ideetjes opdoen voor nieuwe rokjes en andere leuke kleertjes zodat dochterlief er van de lente weer fris en fruitig bijloopt. En denk dat we dit jaar ook maar eens wat andere dametjes blij gaan maken met een leuk jurkje of rokje!

P.S. Valt jullie ook iets op aan 1 van de foto’s? [goed zoeken…echte beginnersfout]

Iemand verrassen..

Kleine klusjes kunnen er best vanaf, en het zal ook wel moeten wil mijn hoofd niet uit elkaar barsten….Waar moet ik met al die ideeën, plannen en creativiteit heen?

Een klein vriendinnetje van ons, Mara, heeft een dagje ziekenhuis bezocht en wat is er leuker om zo’n grietje dan even te verrassen. Papa en Marissa zochten samen een leuk sticker/tekenboek uit en mama maakte een kleine boekenlegger erbij.  [Geloof trouwens niet dat het op een boekenlegger leek gezien het smsje wat ik als bedankje kreeg…. het hing namelijk mooi op haar deur te pronken! Ook HELEMAAL goed 🙂 ] Postbode Marissa en papa brachten het pakje weg, onze kleine postbode wist de weg wel.

Wat ben je nodig; stuk stevig karton, 2 kanten leuk papier [ik gebruikte behang], lijm, leuk plaatje, lintjes en een watervaste stift. Verder plakte ik nog een klein roosje en een leuk vrolijk lintje eraan vast om het geheel te versieren. In een mum van tijd klaar en vaak worden dit soort kleinigheidjes erg goed ontvangen. [en daar doe je het tenslotte voor]

Stomme ik vergeet helemaal een foto van het eindresultaat, maar lintje en roosje moeten jullie er dan maar bij bedenken 😉

In een kwartiertje

Heel even in een kwartiertje buiten het bed krijgen de vingers weer kriebels, ik had nog een oude ronde doos staan (ooit op school van een paar vriendinnetjes gekregen) maar inmiddels was deze niet meer zo mooi. Dus ging ik even aan de slag en maakte er een vrolijke doos van vol met kleuren speciaal voor Marissa haar kleine poppetjes, diertjes en andere grut.

Dat mag best wel gezegd worden….

Hoe trots kan je zijn?

Zo rustig, zo beheersd, zo lief, alles loopt op rolletjes in Huize Wentink en geloof me ik heb er part noch deel aan. Vanaf het moment dat de huisarts op bezoek kwam tot in elk minuutje van de dag is hij daar, mijn mannetje, mijn lief!

Het ontbijt wordt gemaakt, zelfs met een grote fruitschaal (banaan, appels en peer), kopjes thee voor mij en warme chocolademelk voor dochterlief, 3 maal daags komen mijn tabletten met een glas water me ‘opzoeken’ [dat mag ie nou best vergeten, ze zijn werkelijk niet te vreten, vreselijk smerig!] Verder kan ik heerlijk slapen, papa en Marissa redden zich prima. Ze zijn naar het speelparadijs geweest, stukje fietsen en eendjes voeren, even bij oma langs en vandaag zijn ze wezen zwemmen in Tropiqua Veendam.

’s Avonds wordt het eten verzorgd [nee, geen snelle hap] er wordt echt goed gekookt en ook al eten ze voornamelijk met z’n tweetjes papa kookt stug door! Wil ik nog wel eens makkelijk doen wanneer manlief een middagdienst heeft onder het mom van ‘vind ik niks aan, voor ons tweeën koken, zo hoor ik hem dit smoesje niet uiten.

Bezoekjes worden geregeld, niet allemaal tegelijk, het huis is schoon, mijn bed wordt verschoond terwijl ik onder de douche sta, er liggen geen bulten was, er staan bloemen en lieve kaartjes op de tafel en kasten en dochterlief helpt haar papa net zo hard mee!

Wat moet je ervan zeggen, of beter gezegd hoe moet je het zeggen? Dat je zo trots bent, zo blij, zo ontzettend TROTS, ja alweer trots… Maar het is ook zo, je ziet het allemaal gebeuren, je kan niet deelnemen maar je weet dat alles in goede handen is. Hoe moeilijk het is om van de zijlijn mee te kijken hoef ik vast niemand te vertellen, maar hoe geweldig fijn het is om zo’n lieve man en een schat van een dochter te hebben die er telkens voor je zijn….. dat mag best wel gezegd worden!

Het avondmoment

Voorlezen, het klinkt zo gewoon maar het is zo ontzettend veel meer. Het is dan ook een favoriet moment van mij wat ik voor geen goud wil missen, dochter onder de wol en dan een boek erbij.
Het prikkelt de fantasie, we leren bergen woorden en hebben ook nog eens plezier. En er is zo ontzettend veel keus, wij werken met een boekenmand naast het bed, Marissa kiest uit en na een tijdje worden er weer nieuwe boeken in de mand gezet.

Hoe heerlijk is het om lekker warm in je bedje te kruipen, hoofd op het kussen, knuffel lekker tegen je aan en luisteren naar spannende avonturen van jouw boekenvriendjes verteld door papa of mama, en die hebben natuurlijk beide weer een eigen versie en eigen stemmetjes (mama is niet zo goed in Bert, hihi)

Momenteel lezen we het boekje Mama kwijt, een uiltje dat uit het nest valt en zijn moeder kwijt raakt, gelukkig wil een eekhoorn helpen mama te zoeken, maar die vindt toch echt steeds een verkeerde mama. Marissa lacht zich een breuk, die gekke eekhoorn…”dat is de mama niet!!”
Om op het thema door te borduren zijn we samen uiltjes gaan maken van vilt, minder geslaagd als ik eerlijk ben…(wat was het vilt toch stug!…GRGGRR) Maakten we eerder al leuke uilensteentjes,zo is de familie deze week uitgebreid met een mama, papa en kindje…

Wat lezen jullie ’s avonds voor aan de kids? Of wat is jouw eigen favoriete boek?